Οδηγός

Χρήσιμες Πληροφορίες

ΚΩΣ Η ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Το τρίτο σε μέγεθος νησί των Δωδεκανήσων είναι σήμερα ένας κοσμοπολίτικος προορισμός, ένα στο έπαρκο αξιοποιημένο, πολύβουο, τουριστικό θέρετρο. Ωστόσο, πίσω από αυτό το επιτηδευμένο σκηνικό ξεπηδά συνέχεια μπροστά σου η ιστορία του, μια ιστορία 5.000 χρόνων, που δίπλα στα καφέ, στα τουριστικά μαγαζιά και στις οργανωμένες παραλίες αγωνίζεται να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της. Η Κως δεν παύει να μας εντυπωσιάζει με το πλήθος των ιστορικών μνημείων της, αλλά και με τις φυσικές ομορφιές τις. <<Δεν υπάρχει πιο όμορφος τόπος κάτω από τα ουράνια>>, έγραψε χαρακτηριστικά για την Κω ο Γάλλος περιηγητής, διπλωμάτης και φιλέλληνας Πουκεβίλ, το 18ο αιώνα. Και πράγματι, οι αμμουδιές της είναι χρυσαφένιες και ατελείωτες, τα ορεινά πευκοδάση της πλούσια και εκτεταμένα, οι πόλεις και τα χωριά κατάκτιστα από αρχιτεκτονικά στολίδια, η γη της σπαρμένη με αρχαιολογικά <<θαύματα>> που η φήμη τους ξεκινά από τα βάθη του χρόνου.

Ολιγη Ιστορια...

Το νησί κατοικήθηκε από τους Προϊστορικούς χρόνους. Αποικίστηκε αρχικά από τους Κάρες και στους ιστορικούς χρόνους δέχτηκε Δωριείς από την Αργολίδα. Τον 7ο-6ο αι. π.Χ., η Κως μαζί με τις πόλεις Κνίδου, Αλικαρνασσού, Ιάλυσο, Κάμειρο και Λίνδο, αποτέλεσε τη Δωρική εξάπολη. Το 500 π.Χ. κατακτήθηκε από τους Πέρσες, από τους οποίους ελευθερώθηκε το 479 π.Χ. και έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τον 4ο αι. π.Χ. κυρίως ύστερα από την εγκαθίδρυση της νέας πόλης της Κω (366 π.Χ.) στην Β.Α. ακτή του νησιού, στη θέση της σημερινής πρωτεύουσας. Στην Κω γεννήθηκε ο πατέρας της Ιατρικής, Ιπποκράτης (460-357 π.Χ.), μετά το θάνατου του οποίου καθιερώθηκε στο νησί το Ασκληπιείο.
Κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο το 366 π.Χ.. Στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το νησί παρήκμασε, αλλά γνώρισε νέα ακμή στους Βυζαντινούς χρόνους. Λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς (11ο αι. μ.Χ.), πέρασε στους Γενοβέζους, τους Ενετούς και το 1315 στους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Το 1522 κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς ενώ το 1912 περιήλθε στους Ιταλούς. Στις 3 Οκτωβρίου 1943 κατελήφθη από Γερμανικά στρατεύματα και στις 9 Μαϊου 1943 πέρασε στα χέρια των Άγγλων. Στις 7 Μαρτίου 1948 πραγματοποιήθηκε η ενσωμάτωση του νησιού με την Ελλάδα.
Το νησί της Κω πλήχθηκε από σεισμούς κατά τα έτη 142, 469, 554 και 1933.

Με την αιγλη του παρελθοντος

Το αρχαίο παρελθόν φαίνεται να διατηρεί το προβάδισμα, αφού για χάρη του κάθε χρόνο χιλιάδες αλλοδαποί τουρίστες επισκέπτονται το νησί.
Αναρίθμητοι μύθοι συνδέουν τον τόπο αυτό με ηρωικές μορφές και επιφανείς προσωπικότητες του αρχαίου κόσμου, όπως ήταν ο Κώος ποιητής Φιλητάς,ιδρυτής της Αλεξανδρινής Σχολής και δάσκαλος του Θεόκριτου. Μα πάνω απ’ όλα η Κως ήταν η γενέτειρα του Ιπποκράτη, ένας ανέκαθεν δημοφιλής προορισμός, αφού η ίαση από τις ασθένειες δεν ήταν μόνο δώρο των θεών, αλλά και επίτευγμα αυτού του ανθρώπου, του <<πατέρα της ιατρικής>>.
Αν και παντού είναι εμφανή τα σημάδια της Ενετοκρατίας και τ’ απομεινάρια των Ιπποτών της Ρόδου, η κληρονομιά των αρχαίων Ελλήνων, φυλαγμένη σε σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους, φαίνεται να κερδίζει τις εντυπώσεις.
Μέσα στην πόλη της Κω, ακριβώς δίπλα στον κεντρικό δρόμο, το ελληνιστικό Γυμνάσιο, δηλαδή ο χώρος όπου εξασκούνταν οι αθλητές, ξεχωρίζει με σημαντικά ευρήματα. Ο Ξυστός δρόμος, δηλαδή το σκεπαστό κομμάτι του Γυμναστηρίου, το οποίο επέτρεπε την άθληση και το χειμώνα, τραβά την προσοχή του επισκέπτη με τις αναστηλωμένες κολόνες οι οποίες κρατούσαν το στέγαστρο.Αργότερα το εντυπωσιακό οικοδόμημα τροποποιήθηκε από τους Ρωμαίους με νέες προσθήκες.
Στη βόρεια πλευρά του αρχαιολογικού χώρου, σε σημείο προστατευμένο, φυλάσσεται ένα πανέμορφο ψηφιδωτό δάπεδο με παραστάσεις των Εννέα Μουσών, του Απόλλωνα και του Διόνυσου.
Μεταξύ κάστρου, Ακτής Μιαούλη, Ιπποκράτους, πλατείας Ελευθερίας και Ακτή Κουντουριώτου έχουν ανασκαφεί σημαντικά ευρήματα. Το ελληνιστικό τείχος, που κύκλωνε την πόλη τον 4ο αιώνα π.Χ. , είναι εμφανές σε αρκετά σημεία. Η στοά του 4ο π.Χ. αιώνα οροθετείται από τις όρθιες κολόνες, ενώ η αρχαία αγορά που βρίσκεται στην οδό Ιπποκράτους και κάποτε κάλυπτε μια έκταση μήκους 160 μέτρων , σήμερα είναι ένας μεγάλος αρχαιολογικός χώρος, όπου μόνο δύο αναστηλωμένοι κίονες σε μορφή αψίδας ξεχωρίζουν ανάμεσα στις διαμελισμένες αιώνιες πέτρες.
Στο κέντρο όμως της προσοχής βρίσκεται το διάσημο Ασκληπιείο, όπου ο Ιπποκράτης διατηρούσε και ιατρική σχολή. Υπήρχαν συνολικά γύρω στα 300 Ασκληπιεία στον ελλαδικό χώρο, με πιο γνωστά , εκτός της Κω, αυτά της Επιδαύρου, της Λέρου, της Τρίκκης και της Αθήνας.
Η στοά τού 4ου π.χ αιώνα οροθετείται από τίς όρθιες κολόνες,ενώ η αρχαία αγορά πού βρίσκεται στήν οδό Ιπποκράτους καί κάποτε κάλυπτε μία έκταση μήκους 160 μέτρων,σήμερα είναι ένας μεγάλος αρχαιολογικός χώρος,όπου μόνο δύο αναστη λωμένοι κίονες σε μορφή αψίδας ξεχωρίζουν ανάμεσα στίς διαμελισμένες αιώνιες πέτρες.
Κοντά στο ελληνιστικό ιερό μάλιστα (2ου αι.π.χ).έχουν ανασκαφεί εξαιρετικής ομορφιάς μωσαικά δάπεδα με απεικονίσεις τού Ορφέα καί τού Ηρακλή.Εντυπωσιακά για τα ψηφιδωτά δάπεδα τών βοηθητικών κτηρίων τους είναι επίσης τα ιερά τού Ηρακλή και της Πανδήμου Αφροδίτης.
Στο κέντρο όμως τής προσοχής βρίσκεται το διάσημο Ασκληπιείο,όπου ο Ιπποκράτης διατηρούσε καί ιατρική σχολή.Υπήρχαν συνολικά γύρω στά 300 Ασκληπιεία στόν ελλαδικό χώρο,με πιο γνωστά αυτά της Επιδαύρου,της Λέρου,της Τρίκκης,και της Αθήνας Οι γιατροί του Ασκληπιείου της Κω και ιδιαίτερα ο δάσκαλος τους είχαν αποκτήσει φήμη για τη σοφία,την ικανότητα,και την αποτελεσματικότητα τους.Ο Ιπποκράτης ήταν απόγονος ιατρικής οικογένειας πού ανέδειξε εξαιρετικούς Ασκληπιάδες (γιατρούς) όπως ήταν ο παππούς καί ο πατέρας του,από τους οποίους ο ίδιος μυήθηκε στα μυστικά της θεραπευτικής τέχνης.
Ωστόσο,αυτός,πρώτος,μεθόδευσε τις γνώσεις της θεραπείας των ασθενειών,βάζοντας ετσι τα θεμέλια της ιατρικής επιστήμης.
Περίπου 3 χλμ. έξω από τήν πόλη ο αρχαιολογικός χώρος τού Ασκληπιείου σε καθηλώνει με το επιβλητικό μέγεθος του,καθώς είναι κτισμένος σε τρία επίπεδα (άνδηρα)στην πλαγιά λόφου. Μόλις μπείς στο πρώτο άνδηρο και αντικρίσεις τις μεγαλοπρεπείς πέτρινες σκάλες που σε ανεβάζουν βαθμηδόν στούς επόμενους ορόφους,εντυπωσιάζεσαι σαν σκεφθείς πως εδώ πριν 2.500 χρόνια βρισκόταν ένα πλήρες θεραπευτικό συγκρότημα.
Μάλιστα ο αρχαίος γεωγράφος Στράβων μιλάει με θαυμασμό για την αρτιότητα του,αλλά και για τον καλλιτεχνικό πλούτο τού ιερού του,το οποίο ήταν γεμάτο συναισθήματα.
Στο πρώτο άνδηρο,σύμφωνα με αρχαιολόγους,λειτουργούσε η περίφημη ιατρική σχολή τού Ιπποκράτη και μουσείο ανατομίας.